Zaginione Pompeje

Pompeje to jedno z tych miejsc na świecie, które zdecydowanie pobudza moją wyobraźnię, miejsce, które chciałabym zwiedzić, gdybym pewnego razu mogła cofnąć się w czasie. Nie da się bowiem ukryć, iż jest to niezwykle inspirujące i intrygujące miejsce. Miasto, które zostało uśpione jednym wybuchem wulkanu, na długie wieku ukryte pod naporem wulkanicznego pyłu i gruzów. Niemniej jednak w końcu Pompeje znowu ujrzały światło dzienne, a prowadzone na tym obszarze wykopaliska sprawiły, że o tym mieście usłyszał cały świat. Dla starożytnych rzymian wybuch wulkanu i zniszczenie kilku miast było z pewnością wielką tragedią, niemniej jednak nie da się ukryć, iż dla nas współczesnych to doskonała okazja do poznania życia starożytnej cywilizacji. Warto bowiem zdawać sobie sprawę z tego, iż wybuch wulkany pozwolił na zachowanie znacznej części zabudowań, ludzie zastygli w czasie wykonywania swoich codziennych czynności, życie zostało wstrzymane i uwiecznione dla pokoleń. Warto zatem przyjrzeć się temu miejscu z bliska, poznać jego historię o raz strukturę, by być może pewnego dnia zainspirować się opowieścią o tym mieście i przyjechać zobaczyć je na żywo. Po pierwsze warto wiedzieć, iż Pompeje powstały w siódmym wieku przed naszą erą i kilkakrotnie zmieniały swoich właścicieli, na początku należały do Osków, później przejęli je Grecy, następnie miasto trafiło we władanie Etrusków, skąd przeszły do rąk Samnitów, by wreszcie znaleźć się pod rządami Rzymian. Warto wiedzieć, iż najlepsze czasy dla miasta nastały w pierwszym wieku, kiedy to kwitł handel, uwarunkowany istnieniem w mieście portu morskiego. Warto wspomnieć jednak o tym, iż już wówczas miasto nękały klęski jako że w roku sześćdziesiątym drugim ponad połowa miasta została zniszczona przez bardzo silne trzęsienie ziemi. Na kolejną tragedię nie trzeba było długo czekać, bowiem wybuch wulkanu, który dotknął mieszkańców siedemnaście lat później na dobre pogrzebał to miejsce. Warto wiedzieć jednak, iż niektórym osobom udało się opuścić miasto przed totalną zagładą, z ich relacji ówcześni wiedzieli, co też stało się w tym miejscu. Warto wiedzieć również, iż tragedia związana była nie tylko bezpośrednio z wypływem wrzącej lawy, ale również z deszczem odłamków, które spadały na miasto, zabijając ludzi i burząc zabudowania. Istotny jest również fakt, iż miasto przez kilka dni pokrywane było kolejnymi warstwami popiołów, które wreszcie osiągnęły grubość około pięciu, sześciu metrów. Nie dziwi zatem, iż tak długo nikomu nie udało się wpaść na trop tego miejsca. Pierwsze odkrycia zostały dokonane dopiero w wieku szesnastym, kiedy to próbowano wybudować tu kanały. Ówcześni robotnicy natknęli się na starożytne napisy, a w krótkim czasie potwierdzono, że pod ziemią, a właściwie pod warstwą zastygłych popiołów kryją się ruiny starożytnego miasta. Należy jednak wiedzieć, iż prace wykopaliskowe na tym terenie zaczęto prowadzić dopiero w połowie osiemnastego wieku, od tego czasu jednak bardzo skrupulatnie przeczesywano teren i dokonano wielu przełomowych odkryć.